Ik, plastic

Op de achtergrond kijk ik naar ‘Ik, plastic’ een serie bij de NPO wat je uiteraard kun terugkijken. Opvallend: een interview met een verpakkingfabrikant zegt dat de vraag naar plastic de afgelopen jaren met 30% is gestegen. Gestegen!

Mijn hoofd draaide overuren: hoe dan, waar dan? En vooral, echt waar??? Het is moeilijk te geloven, gezien alle maatregelen die overheden treffen, maar zo raar zou het niet zijn. Veel producten die hier in de winkels liggen, horen hier eigenlijk niet te liggen, denk aan exotische vruchten zoals bananen en ananas. Die moeten toch wel op een bepaalde manier vervoerd worden. In dozen met een laag plastic eromheen. Het is licht en goedkoop, daarom wordt het zoveel gebruikt.

Het is een andere manier van benaderen, dit programma. Leuk om te kijken!

 

 

Advertenties

3 gedachten over “Ik, plastic”

  1. Verbaast me niet, meer vraag naar plastic. De meeste mensen zijn er niet bewust mee bezig. Ook al ben je er zelf wel mee bezig. Het voelt zo, zo nutteloos soms. Toch ga ik door met mijn streven naar minder plastic. Net als toen ik in de jaren tachtig riep dat ik geen auto wilde want co2 en milieu en “we hebben maar één aarde”.

    Als het me soms allemaal teveel wordt, die negativiteit dat je in je eentje niks kan bereiken, of dat het de verkeerde kant op lijkt te gaan, dan denk ik aan Johan van Veen…een waterbouwkundige ingenieur die voor de oorlog al zag dat de dijken te zwak waren om het land erachter te beschermen. Hij schreef een reddingsplan “Deltaplan”, daar werd niets mee gedaan, veel te duur, vooral net na de oorlog was het geld voor de wederopbouw nodig. Hij schreef anoniem, nee onder pseudoniem Casssandra, naar de kranten dat een ramp in aantocht was, dat de dijken beter moesten, de Haringvliet, Grevelingen en Oosterschelde moesten kunnen sluiten. Na veel gezeur mocht hij een rapport schrijven. Het rapport over de afsluiting van de Tusschenwateren was eind januari 1953 net klaar toen de watersnoodramp ons land trof. Cassandra had gelijk gekregen (Cassandra wier vloek het was dat zij de toekomst kon voorspellen maar dat niemand haar ooit geloofde)
    Na de ramp lag het herstelplan al klaar…zijn plannen,het Deltaplan, de aanleg van de Eemshaven,de Europoort en Tweede Maasvlakte, werden uitgevoerd en wij Holland zijn er wereldberoemd mee geworden. Dankzij die ene man, die bleef hameren dat het zo belangrijk was, dat we ten onder zouden gaan als we niks deden. Die ene man, die zelfs nooit het resultaat zag.

    Stukje geschiedenis, maar dit is voor mij ook een stukje over hoop. Blijf roepen, één mens doet ertoe. Blijf doorgaan, ook al zal je nooit het resultaat zien, er zal ooit geluisterd worden.

    Liked by 1 persoon

  2. Wat een mooi verhaal Greet. Het is niet alleen angst voor wat er gebeuren kan, maar vooral de hoop die ik in je verhaal lees. Hoop op verbetering, op een mooiere aarde. Die hoop verbindt ons. We zijn niet alleen maar met ongetwijfeld vele stille mee-lezers die allemaal maar een ding willen: zichzelf blijven ontwikkelen, verbeteren en vragen blijven stellen om steeds bewustere keuzes te maken voor een blijvend mooie groene omgeving.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s